رسيدند و شكستند و نديدند 2423 * رغبت به مهر آن بت بدخو نمىكند 799 رفت آنكه او معلم قرآن بود 938 * رفت از بر ، آن نگار به از ما هم 3029 رفت بر باد همه بود و نبود 3935 * رفتم به سير دير مغان با خروش دوش 982 رفتم به شهر نيستى ، تا خويش را پيدا كنم 3646 * رفتم به عزم سير و تفرج به بوستان 1015 رفتند رفيقان به سراى دگرى 34 * رفته بودم كه در آن منظره چشمى بچرانم 636 رفتى آخر تو بىوفا رفتى 1091 * رفتى از چشمم و دل محو تماشاست هنوز 3858 رفتى اى دوست ! جسم و جانم سوخت 2429 * رفتى تو و گريخت اميد از من 3333 رفتى ز برم بىخبر اى يار ، چه گويم ؟ 1212 * رفتى ز رفتنت ننمودى خبر مرا 3473 رفتى و بعد از تو من تنهاى تنها مانده‌ام 3410 * رفتى و ديده به سويت نگران است هنوز 1884 رفتى و ديگر كسى اين‌سو صداى ما نكرد 2420 * رفتى و رفت از كف من اختيار من 3384 رفتى و ما را به داغ هجر خود بگذاشتى 3047 * رفتى و من از بهر تو اى شوخ حزينم 741 رفتى و نكردى به عقب هيچ نگاهى 3024 * رفتيم و پس از خود عمل خير نهشتيم 3270 رفيقان اين زمان ، نورى ندارند 1275 * رقص ( شعر نو ) 264 رقص پروانه به گرد گل زيبا ، زيباست 3093 * رقص گل دوش چنان برد ز سر هوش نسيم 3586 رقيب را منواز اين‌قدر ، تو يار منى ! 3183 رمضان آمد و در سفرهء زارع نان نيست 3642 * رميدى از چه از من ، همچو آهوى تتار آخر ؟ 1547 رنج جانفرساى هجران كاش مىشد با تو گفت 157 * رنجها برده فراوان ، هنر آموخته‌ام 3196 رنجى كه جانم از غم آن خون جگر كشيد 1110 * رندان اگر كلاه نهادند بر سرت 1273 رندى كه ره به خلوت سر كلام يافت 3709 * رنگ جنون گرفت ز داغت فسانه‌ام 2537 رنگ خزان گرفت بهار جوانىام 1048 * رؤيا ( شعر نو ) 2688 رودابه ( شعر نو ) 2341 * روز ، بىمهر رخت چون شب يلدا گذرد 3487 روز پيرى درد حرمان شبابم مىكشد 375 * روز رفت و باز دژخيمان شب 551 روز روشن ديدم و روى توام آمد به ياد 1376 * روز شكار پيرزنى با قباد گفت 778 روز و شب با ياد خوبان زندگانى مىكنم 454 * روز و شب كار بجز گريهء افسوسم نيست 75 روز و شب ماييم و درد و ناله و سوزنده آهى 1645 * روزگارى بر خود از درد سخن پيچيده‌ام 3812 روزگارى بشر دورانديش 1398 * روزگارى به هوس در پى دلدار شديم 2723 روزگارى دل غم‌ديدهء من 3490 * روزگارى ساكن ميخانه مىخواهم شدن 3814 روزگارى شد كه از كوى تو مهجوريم ما 710 * روزگارى كه نه بلبل نه گلى زيبا بود 1320 روزگاريست پيچيده فرجام 3704 * روزگاريست كه آزاد سخن نتوان گفت 1764